به گزارش گرداب، حضرت آيت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی، در ديدار جمعی از ايثارگران، سالهای دفاع مقدس را به "تابلويی زيبا و ظريف" تشبيه و خاطرنشان كردند: «راهی كه با انقلاب اسلامی آغاز شد، ادامه خواهد یافت و برای اينكه زيبايی‌های روزهای دفاع مقدس از نزديك برای مخاطب توصيف شود لازم است هزاران كتاب با معيارهای هنری نگاشته شود تا جزئيات فداكاری رزمندگان برای مردم تشريح شود.»

رهبر انقلاب اسلامی، كار رزمندگان را در سالهای جنگ تحميلی، موفق، با ارزش، بسیار بزرگ و مبهوت‌كننده دانستند و افزودند: «شما كه در دوران دفاع مقدس مسئوليتهای مهم و حساسی برعهده داشتيد بدانيد پس از جهاد اصغر، نوبت به جهاد اكبر رسيده كه به مراتب دشوارتر و سخت‌تر است.»

ايشان با تشريح و مقايسه ويژگی‌های جهاد اصغر و جهاد اكبر  تصريح كردند: «در فضای امروز كشور، اگر بر اصول و ارزشها پافشاری كرديد و تقوا را در عرصه‌های مختلف سياسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی رعايت كرديد، ارزش و اهميت والاتری دارد.»

حضرت آيت‌الله خامنه‌ای در همين زمينه افزودند: «امروز با دو دشمن، يكی استكبارِ خبيث و ديگر نفسِ درون مواجه هستيم كه اگر كسی بتواند با رعايت تقوا، گام بردارد و تصميم بگيرد، زمينه‌ تعالی معنوی و پيشرفت مادی فراهم می‌شود.»

رهبر انقلاب اسلامی پرهيز از گناه را لازمه سلوك‌الی‌الله دانستند و خاطرنشان كردند: «با گناه‌ نكردن نيمی از راه پيموده می‌شود، البته گناه كسانی كه مسئوليت سياسی، اجرايی، مديريتی، تبليغی و مذهبی دارند، به مراتب ابعاد وسيع‌تری پيدا می كند.»

ایشان با اشاره به اينكه حركت درست مسئولان موجب تسری آن در جامعه می‌شود، تصريح كردند: «ما با ايستادگی و حركت درست، جامعه را هم تشويق می‌كنيم و البته بايد بدانيم اين حركت ملت ايران با خستگی و بی‌حوصلگی برخی افراد دچار تزلزل و انحراف نمی‌شود.»

رهبر انقلاب در پايان سخنان خود افزودند: «اين راهی كه با انقلاب اسلامی آغاز شده، ادامه پيدا خواهد كرد و شما ديديد كسانی كه در جريان حركت عمومی ملت، بار مسئوليت را بر زمين نهادند فورا جوانهای با روحيه آن را برداشتند و انشاءالله به منزل خواهند رساند.»

از وبلاگ زیر با موضوع زن و عفاف بازدید کنید

پوشیه

امام(رضوان الله عليه) در يك بيانى خطاب به زنها مي فرمودند: اينكه شما قبول كرديد روز ولادت فاطمه‌ى زهرا (سلام الله عليها) روز زن باشد، اين براى شما مسئوليت و تكليف به وجود مى‌آورد. روز شما، روز زن، روز مادر، روز فاطمه‌ى زهرا (سلام الله عليها) است؛ معناى اين چيست؟

اين يك حركت نمادين است؛ اين كار، سمبليك است.

معنايش اين است كه زن بايد در اين صراط حركت كند؛ عظمت و جلالت و علوّ مقام و مقدار براى زنان در اين راه است؛ راهى كه در آن تقوا هست، عفاف هست، دانش هست، نطق هست، ايستادگى در ميدانهاى گوناگونِ محتاج ايستادگى هست، تربيت فرزند هست، زندگى خانوادگى هست؛ همه‌ى زينتها و فضيلتهاى معنوى در آن هست؛ زنان بايد در اين جهت حركت كنند.

خوشبختانه زنان جامعه‌ى ما حقاً و انصافاً نه فقط در انقلاب ما، بلكه از گذشته هم همين جور بوده است؛ زنان متدين ما در ميدانهاى گوناگون و در همه‌ى قضايا جزو پيشروان بودند. قبل از شروع مبارزات تند مشروطيت، زنها در ميدان بودند. در يك برهه‌اى، مبارزات مشروطيت آرام بود؛ بعد شدت پيدا كرد، كه همه وارد شدند. آن وقتى كه هنوز همه وارد نشده بودند و در واقع فقط يك عده‌اى از علما و خواص دنبال اين قضايا بودند، زنها بلند شدند، يك اجتماعى تشكيل دادند، آمدند اينجا سر راه حاكم و زمامدار وقت را گرفتند، او از دست اينها فرار كرد، رفت در كاخش مخفى شد! رفتند آن طرف، فراش‌باشى‌هاى دستگاه حكومت، اينها را كتك زدند. آن زمان با چادر و چاقچور وارد ميدان شده بودند.

اكثر قريب به همه‌ى شماها چاقچور را نديده‌ايد. چادر و چاقچور و روبند، نوع بسته‌ى حجاب اسلامى - ايرانى بود. با آن حالت، اينها وارد اين ميدان شدند.

حالا يك عده‌اى خيال ميكنند زن تا وقتى كه بى‌حجاب نباشد، بى‌اخلاق نباشد، نميتواند در ميدانهاى گوناگونِ اجتماعى و سياسى وارد شود.

در همين انقلاب خود ما، در بعضى از نقاط كشور، زنها زودتر از مردها اجتماع راه انداختند، در خيابانها حركت راه انداختند و مقابله كردند؛ كه ما اطلاع قطعى داريم. در دوران انقلاب همين جور، در مبارزات گوناگون بعد از پيروزى انقلاب همين جور، در جنگ تحميلى همين جور.

بارها من اين را گفته‌ام؛ در زيارت خانواده‌هاى شهدا، اغلب اوقات مادران شهيد را شجاع‌تر و مقاوم‌تر از پدران شهيد يافتم. مگر محبت مادر را ميشود با محبت پدر مقايسه كرد؟ روح لطيف زنانه، آن هم نسبت به جگرگوشه، اين را پرورش بدهد، بزرگ كند مثل دسته‌ى گل، بعد راضى بشود كه او برود ميدان جنگ و به شهادت برسد؛ بعد براى اينكه جمهورى اسلامى دشمن‌شاد نشود، بر جنازه‌ى او گريه هم نكند! كه بنده مكرر به اين خانواده‌هاى شهدا گفتم گريه كنيد؛ چرا گريه نميكنيد؟ گريه ايرادى ندارد. گريه نميكردند، ميگفتند مي ترسيم جمهورى اسلامى دشمن‌شاد شود. «زن مگو، مردآفرين روزگار».(۱) زنهاى ما اينهايند؛ امتحان خوبى دادند.

البته انسان در معرض آسيب است؛ مردها در معرض آسيبند، زنها در معرض آسيبند، جوانها در معرض آسيبند، پيرها در معرض آسيبند؛ عالِم، جاهل، همه در معرض آسيبند؛ «و المخلصون فى خطر عظيم». كو حالا مخلص؟ همه‌ى ما زير اين استاندارد قرار داريم. اگر به حد استاندارد هم برسيم، مخلص هم بشويم، تازه «فى خطر عظيم»! خب، بايد مراقب باشيم. دشمنان دنياى ما، دشمنان آخرت ما، دشمنان عزت ما، دشمنان نظام جمهورى اسلامى، از نقاط ضعف ما استفاده ميكنند؛ از حس شهوت ما، از حس غضب ما، از قدرت‌طلبى ما، از علاقه‌ى ما به جلوه‌فروشى و خودنمائى؛ بايد مراقب باشيم. بانوان عزيز هم بايد مراقب باشند، دخترهاى جوان هم بايد مراقب باشند.

اين زندگى ميگذرد؛ لذات و سختى‌هايش همه به طرفةالعينى ميگذرد. شما در دوره‌ى جوانى، اين حرف را درست نمي فهميد. انسان در دوران جوانى خيال ميكند دنيا ثابت است، ساكن است، هميشه همين جور است؛ به سن ما كه رسيديد، يك نگاه ميكنيد، مى‌بينيد دنيا عجب سريع ميگذرد؛ چشم به هم ميزنيد، گذشته. خب، آن طرف: «و انّ الدّار الأخرة لهى الحيوان»؛(۲) زندگى و حيات، آنجاست. «ذلك الّذى يبشّر الله عباده»(۳) - كه امروز در آيات كريمه ميخواندند - بشارتهاى الهى آنجاست. هم براى آنجا، هم براى حفظ عزت كشور و پيشرفت كشور، وضع حجاب را، وضع عفاف را، وضع تقيدات و پايبندى را خانمها بايد مراقبت كنند؛ اين وظيفه است.

خودنمائى و جلوه‌فروشى، يك لحظه است و آثار سوء آن براى كشور، براى جامعه، براى اخلاق، حتّى براى سياست، آثار مخرب و ماندگار است؛

در حالى كه ملاحظه‌ى عفاف، ملاحظه‌ى حدود شرعى در رفتار و حركات بانوان، اگر چنانچه سختى‌اى داشته باشد، سختىِ كوتاهى است، اما آثارش، آثار عميق و ماندگارى است. خود خانمها خيلى بايد مراقبت كنند مسئله‌ى حجاب را، مسئله‌ى عفاف را؛ وظيفه‌ى آنهاست، افتخار آنهاست، شخصيت آنهاست.

حجاب مايه‌ى تشخص و آزادى زن است؛

برخلاف تبليغات ابلهانه و ظاهربينانه‌ى ماديگرايان، مايه‌ى اسارت زن نيست. زن با برداشتن حجابهاى خود، با عريان كردن آن چيزى كه خداى متعال و طبيعت پنهان بودن آن را از او خواسته، خودش را كوچك ميكند، خودش را سبك ميكند، خودش را كم‌ارزش ميكند. حجاب وقار است، متانت است، ارزشگذارى زن است، سنگين شدن كفه‌ى آبرو و احترام اوست؛ اين را بايد خيلى قدر دانست و از اسلام بايد به خاطر مسئله‌ى حجاب تشكر كرد؛ اين جزو نعمتهاى الهى است.

به هر حال در اين زمينه‌ها هم بحث زياد است. اميدواريم خداوند متعال به شما و به ما توفيق بدهد تا بتوانيم آنچه را كه وظيفه‌ى ماست، انجام بدهيم. ان‌شاءالله سال آينده اگر زنده بوديم و توانستيم در جمع شما شركت كنيم، جمع مداحان احساس كنند كه در همين جهتى كه عرض شد، قدمهاى بلندى را جلو گذاشته‌اند.

والسّلام عليكم و رحمةالله‌

امام خامنه ای:

 ولایت مطلقه فقیه یعنی انعطاف پذیری دستگاه ولایت و معنای این مسئله این است که مجموعه دستگاههای تصمیم ساز و تصمیم گیر که رهبری در رأس آنها قرار دارد بطور دائم با انتخاب آنچه درست تر و کامل تر است، خود را بطور مدام متحول کنند و با تکمیل نظام سازی، کشور را به پیش ببرند.

حضرت علي (ع) : "من بنده كسي هستم كه انديشيدن را بياموزد نه انديشه ها را"

چه کنیم وقتی این جملات را از زبان «هاشمی» در مصاحبه اخیرش با روزنامه «شرق» می‌خوانیم و یاد حکایت خیابان «لاله زار» می‌افتیم؟ شمال اروپا را هر سیستم سیاسی دیگری هم که بعد از رفتن شاه در این مملکت روی کار می‌آمد، می‌توانست بیاورد و در ساحل ما بازسازی کند؛ بعد از تقدیم سیصد هزار شهید در راه اسلام و قرآن و رنجهایی که بر امت و امام این امت رفته، حسرت ِ آوردن شمال اروپا به ایران در دل حضرتعالی دیگر چه معمایی است برادر؟! اگر قاجار چند سال دیگر بر سر کار مانده بود همین حسرت شما را محقق کرده بود عین باقلوا (!) و ای بسا یک برج ایفل هم الان بجای برج میلاد در تهران کاشته بود. اما صدر اسلام را، مدینه پیامبر را، کربلا را، همه فضائل الهی و ربانی را فقط انقلاب اسلامی می‌توانست بازسازی کند، طهارت و تقوای اصحاب صفه رسول خدا (ص) را فقط امام خمینی (ره) بود که می‌توانست در وجود جوانان این کشور احیا کند، وفاداری عاشورائیان به امام خود را فقط این جوانان بودند که می‌توانستند در قرن بیستم بازسازی کنند. حسرت احیای اسلام ناب محمدی در دل امام (ره)  کجا و بازسازی سواحل شمال اروپا در دل شما کجا؟

وقتی مرحوم «دکتر سید احمد فردید» در سال ۶۵ دست به قلم برد و انتقاد شدیدی از وجود رگه‌های غربی در سخنان هاشمی در خطبه‌های نماز جمعه کرد، یادداشت او را طوری محو کردند که امروز وقتی این یادداشت در سال ۹۰ آفتابی می‌شود آدم باورش نمی‌شود که در سال ۶۵ هم می‌شده است که غرب باوری را در وجود شخصیتی مثل هاشمی خواند. آفرین بر چنین اشراقی.

«بصیرت» آنست که در سال ۶۵ تشخیص بدهی که فکر هاشمی غرب‌ باور است؛

در زمانی که امام (ره) می‌فرماید: «اگر مبارزه با آمریکا جرم است ما مرتجع هستیم» هاشمی، شوروی را کشوری یافته که دارد از دگم سوسیالیسم دست می‌کشد و به «صف ترقی جهانی» می‌پیوندد و این را در خطبه‌های نماز جمعه اعلام می‌کند. و امثال فردید البته نادرند در هر دوره‌ای تا نامه بنویسند و بگویند که مفهوم ترقی و ارتجاع را در جهانی که امپریالیسم و سرمایه‌داری آنرا بلعیده درست نفهمیده‌اید و مرحمت فرموده ما را کمی روشن کنید! 

بصیرت، تشخیص خطا رفتن کروبی نیست؛

بصیرت آن است که سید احمد فردید بشوی و در زمانی که «عبدالکریم سروش» مورد اعتماد شهید مطهری است، اعلام کنی که ایها المسلمون! کار این آدم به انکار وحی خواهد انجامید.

و در زمانی که هنوز جام زهری سر کشیده نشده و فرماندهی کل قوا در ید هاشمی است، غرب‌زدگی او را در لابلای سطور خطبه نماز جمعه‌اش بخوانی.

در مورد سید احمد فردید، از شهید مطهری نقل شده که بعد از سخنرانی او در حسینیه ارشاد گفت: «کفر شناس عجیبی است این مرد.» از این کفرشناسی، اللهم ارزقنا.

بعد از خواندن متن مصاحبه «هاشمی» با «شرق» تب کردم به واقع. در زمانیکه دنیا ما را محاصره کرده و دشمنان، تئوری «قطع کردن سر مار» را می‌دهند و آشکارا و نه با زبانی که عرف عالم سیاست است، نابودی جمهوری اسلامی را از آن مراد می‌کنند، صحبت از سیاست «تنش زدایی» در یک مصاحبه رسمی، بیشتر به یک گفتمان نوستالژیک می‌ماند.

این هیچ! بقیه حرفهای این مصاحبه هم ایضا هیچ. موضوع یادداشتم اشاره به «حسرتی» بود که آیت‌الله از آن یاد کرده و گفته که هنوز آنرا به دل دارد. ریشه‌های این را می‌خواستم تشریح کنم در حد وسع. عجالتا تکلیف دیگری دارم؛ به همین مختصر اکتفا کردم. بعدا اگر این وبلاگ را سالم گذاشتند، ادامه می‌دهم! داد از این غربال دهر و خدایا پناه بر تو.

یکی از موضوعات جدی در وصیت‌نامه سراسر نور شهدا «ولایت مطلقه فقیه» است که بنابر اسناد معتبر در وصیت‌نامه‌ها به طور میانگین 4 بار تکرار شده است که از جایگاه خاص این موضوع در نگاه بابصیرت‌ترین افراد زمان سخن می‌گوید. که در زیر ما به چند مورد اشاره می کنیم:

                                                           شهيد حسن آوندي:

               اگر بر ولايت فقيه تكيه كنيد، بخدا قسم باور كنيد ديگر طعمه گرگ و كفتار نخواهيد شد.

                                                              حدیث یاران ص۶۳

                                                                 ادامه مطلب...

لغت شناسان «بصیرت» را به معنای: معرفت و شناخت، عقل و زیرکی و حجت و دلیل دانسته اند وبعضی «تاء» آن را برای مبغه ب شمرده اند. بصیرت در اصطلاح عارف دینی به معنای بینائی دل و زیری و هوشیری و پشتوانه فکر  اندیشه قلمداد شده است و ضد آن نا آگاهی و بی خبری و ساده لوحی است که غفلت گفته می شود.

امیر الومنین علی عیه السلام:

راس الاستبصارالفکره؛ اساس استبصار و آگاهی، فکر و اندیشه است.

و نیز در جای دیگر می فرماید:

لا بصیرة لمن لا فکر له؛ کسی که اهل فکر و اندیشه نیست محروم از بصیرت است.

اما نتیجه و پیامد بصیرت تشخیص حق و باطل و شناخت جریانات و خطوط فکری و سیاسی می باشد.

 ولايت مداري

 اهميت و ضرورت بحث :

در آغاز قرن پانزدهم هجري قمري و پايان قرن بيستم ميلادي اتفاق بزرگي گوش و هوش جهانيان را به خود جلب كرد.انقلاب اسلامي ايران در زماني به وقوع پيوست كه ادعاي پايان يافتن دين مداري از ناحيه ليبراليسم غرب و ماركسيسم شرق فضاي جامعه بشري را فرا گرفته بود.

اين انقلاب با انگيزه برپايي يك نظام اسلامي كه در رأس آن« ولايت فقيه»قرار دارد به پيروزي رسيد.دشمنان زخم خورده اين انقلاب كه منافع زيادي را از دست داده بودند و پيش بيني مي كردند در اثر صدور انقلاب در آينده اي نه چندان دور تمام هستي خود را از دست بدهند،پس از سه دهه تجربه دشمني با اين نظام الهي به اين نتيجه رسيده اند كه مهم ترين رمز بقاي اين نظام پيروي مردم از جايگاه نوظهور«ولايت فقيه» مي باشد كه ما از آن به« ولايت مداري» تعبير مي كنيم.

تاريخ صدر اسلام گواهي مي دهد كه تمام انحرافاتي كه موجب انحطاط جامعه اسلامي شد از زماني شكل گرفت كه«ولايت مداري» مردم رو به سستي نهاد.همان طور كه نقطه قوت اصحاب پيامبر اعظم (ص) كه باعث رشد و بالندگي پرشتاب مسلمين در طول 23 سال نبوت آن حضرت شد چيزي جز«ولايت مداري» آنها نسبت به شخص پيامبر اكرم(ص)نبود.به همين جهت يكي از اهداف بزرگ دشمن تخريب ريشه ها و پايه هاي ولايت مداري مردم است.

در اين نوشتار برآنيم كه تصويري روشن از مفهوم«ولايت مداري»و زواياي گوناگون آن ارائه دهيم. باشد كه به سهم خود بتوانيم موجبات تحكيم هر چه بيشتر پايه هاي اين امر...

اقسام بصیرت

۱- بصیرت سیاسی و اجتماعی

۲- بصیرت علمی و فرهنگی

۳- بصیرت اخلاقی و عملی

۴- بصیرت نظامی و امنیتی

۵- بصیرت اقتصادی و معیشتی

امام علی علیه السلام می فرماید:

جایگاه رهبر در امور، همانند جایگاه نخ در تسبیح است که دانه ها را به هم ربط و پیوند می دهد و آنها را یکپارچه و متحد می کند، اگر نخ پاره شود، دانه ها از هم می پاشند و از یکدیگر دور می شوند و هرگز اجتماع نظم گذشته خویش را باز نخواهند یافت.

استعمارگران و اقتدارگران شیطانی برای استیلا بر ملت ها پیوسته از غفلت و عدم بصیرت سیاسی، تبلیغات دروغین و شیوه تهدید و تطمیع استفاده می کنند و از آنجا که رهبری و مشعل داران واقعی نظام و مملکت در بیداری مردم نقش بسزایی دارد، ابتدا از تنقیص، تخریب و تضعیف این ارکان اجتماعی شروع می کنند و پس از ایجاد فاصله بین مردم و رهبری و یاوران راستین او و شکستن این خط مقدم جبهه به خطوط بعدی پنجه می افکنند و به راحتی بر چنین جامعه ای سلطه پیدا می کنند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید:

به سخنان کسی که خدا، ولایت امری را به او داده است گوش دهید و از او اطاعت کنید؛ زیرا او سبب نظم و استواری اسلام است.

 منبع: کتاب بصیرت دل/ ابوالفضل بهشتی

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها یکی از پنج نور پاکی است که آیات فراوانی درباره آنها نازل شده و یا در تفسیر قرآن، به آنها تأویل می‌شود.

در این زمینه ما فقط به چند آیه مشهور اشاره می کنم:

۱- سوره کوثر

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ * إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ * فَصَلّ‏ِ لِرَبِّکَ وَ انحَرْ * إِنَّ شَانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَر»[کوثر/۱تا ۳]

به نام خداوند بخشنده مهربان * ما به تو کوثر [خیر و برکت فراوان‏] عطا کردیم! * پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى کن! * (و بدان) دشمن تو قطعاً بریده‏نسل و بى‏عقب است.»

این سوره حضرت فاطمه (س) را کوثر معرفی می کند.

۲- آیه تطهیر اهل بیت علیهم السلام

«إِنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً»[احزاب/۳۳]

اى اهل بیت، خدا مى ‏خواهد پلیدى را از شما دور کند و شما را پاک دارد»

حضرت علىّ علیه السّلام به جماعتی فرمود: اى مردم، آیا تصدیق مى‏کنید که خداوند پس از نزول آیه: «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً» من و فاطمه و دو پسرم حسن و حسین را جمع نموده و بر ما کسا و شمدى فدکى کشیده و فرمود: «بار خدایا! اینان اهل بیت و گوشت تن منند، آزار و ناراحتى و زحمت اینان موجب زحمت و آزار و اذیّت من است، پس رجس و آلودگى را از وجود اینان زائل نموده و آنان را تطهیر فرماى!»، امّ سلمه با شنیدن این کلمات نزدیک کساء آمده و عرض کرد: من نیز [از اهل کساء مى‏ باشم‏]؟ فرمود: تو بر خیرى، ولى این آیه فقط در شأن من و برادرم علىّ و دخترم فاطمه و دو فرزندم، و نه تن دیگر از فرزندان حسین نازل شده است، و کسى را در آن اشتراکى نیست. جماعت با شنیدن این سخن یکپارچه گفتند: گواهى مى ‏دهیم که امّ سلمه این مطلب را براى ما نقل نموده[۱]

۳-آیه مودت و اهل بیت علیهم السلام

«قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى»[شوری/۲۳]

بگو: بر این رسالت مزدى از شما، جز دوست داشتن خویشاوندان، نمى ‏خواهم.»

ابن عباس می گوید: « وقتی این آیه نازل شد، به رسول خدا عرض کردم این کسانی که مودت و محبت آنها واجب شده کیستند؟ » رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: « علی و فاطمه و حسن و حسین » (تفسیر نور الثقلین، ج‏۴، ص: ۵۷۲)

۴- سوره انسان

«وَ یُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلىَ‏ حُبِّهِ مِسْکِینًا وَ یَتِیمًا وَ أَسِیرًا * إِنمَّا نُطْعِمُکمُ‏ْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنکمُ‏ْ جَزَاءً وَ لَا شُکُورًا»[انسان/۹-۸]

و غذاى (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» مى‏ دهند! * (و مى ‏گویند ما شما را بخاطر خدا اطعام مى ‏کنیم، و هیچ پاداش و سپاسى از شما نمى ‏خواهیم!»

در این سوره داستان انفاق خانواده حضرت علی (ع) بیان شده و قرآن از این عمل تجلیل کرده است….در این سوره مبارکه، خداوند برای اهل بیت، نعمت‌ها و رحمت‌ها و بهشت‌هایی را وعده می‌دهد که نه گوشی شنیده و نه چشمی دیده است. از لطایف این سوره این است که انواع نعمت‌های بهشتی در آن بیان شده ولی برای رعایت حرمت فاطمه علیهاسلام از نعمت حورالعین سخنی به میان نیامده است.

۵- آیه مباهله

«فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْکاذِبینَ»[آل عمران/۶۱]

از آن پس که به آگاهى رسیده‏اى، هر کس که درباره او با تو مجادله کند، بگو: بیایید تا حاضر آوریم، ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را، ما زنان خود را و شما زنان خود را، ما برادران خود را و شما برادران خود را. آن گاه دعا و تضرع کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان بفرستیم.»

شکی نیست که مصداق مباهله کنندگان مسلمان، پنج تن بودند. و اسقف نجران با دیدن پنج تن (علیهم السلام) گفت:«ای گروه نصاری، من افرادی را می بینم که اگر از خدا بخواهند کوهی را از جا بکند، خدا آن را می‌کند. با اینها مباهله نکنید که هلاک خواهید شد و تا روز قیامت یک نصرانی روی زمین باقی نخواهد ماند.»[۲]

[۱]. الإحتجاج على أهل اللجاج، ج‏۱، ص: ۱۴۸٫
[۲]. الطرائف فی معرفة مذاهب الطوائف، ج‏۱، ص: ۴۲٫

افسران جوان